SEN, ayırım yapmadan herkesi seven, kırmayan, yardımına koşan, önyargısız davranan, basiretle olaylara bakabilen, dedikodusu olmayan, yalnız yaşamayı tercih eden, iddialı olmayan sadece iyiliği düşünen, paylaşan, düşman kabul etmeyen, nankörlük edene yardım elini uzatan İNSAN.!

Sen; evrenselliğin mutlaka değişimle  olduğu uyarısını algılamış değişebilmiş, hayatın bir envanterini çıkarmış kendine bir yön verebilmişsin. Yanlışları kabullenmiş, değer yargılarını bir defa daha gözden geçirebilmişsin.

Hayatın girdaplarından ders alabilmişsin. Kimseye ders vermeye kalkmayıp ders almayı öğrenmişsin. Allah’ın yarattığı hiçbir kulu eksik, noksan görmeyip kendine ayrıcalıklı bir hava yaratamamışsın. Hiçkimseyi çala pala eleştirmemişsin.

Ama kendini eleştirme özgürlüğünü doyasıya tatmışsın. Seni eleştirenleri, küçük görenleri, yıllar sonra olsa bile haklı olduğunu söyleyenleri sanki ilk anın verdiği heyecanla kucaklamasını bilmişsin. İnsanların birbirlerini tamamladıklarına inanmışsın.
Tutulmayan elleri tutmuş, açıklanması  zarar getirecek şeyleri sonunda sana geri dönecek ve seni yıkacak olmasına rağmen, sırf onlarda bu mutluluğu  yaşasınlar diye paylaşabilmeyi bilmişsin. Sert direktiflere aldırmamış, sırf  Allah için var olduğunu aklından bir an bile çıkartmamışsın. Yerlerde sürüklenmek istenirken ayakta kalabilmeyi başarmışsın. Korkunun hakim olduğu yerde ise idrakın asla parçalanmamış.

Önceleri  böylesine bazı garip işler, şeyler yaşanacağını söyleseler belki inanamazdın. Ama çoğunun kulaklarına, gözlerine inanamadığı  şeyleri,  olgunlukla kabul etmesini bilmişsin. Kimseyle hırlaşmamış, arkasından çekiştirmemiş, kendine paye verip, küçük görmemiş, en basit bir söyleyişi de, menfaate uygun düşmeyen ve aşırıya varan hareketleri yapanı gülümser ifadelerle karşılamış, onu yatıştırmış, teskin etmişsin.
Senin talebin sadece terkibini Allah’ın ahlakı ile ahlaklandırmak olmuş. Başka taleplerin de olmamış. Sen sağa sola saldıranlara yan gözle bile bakmamışsın. Kimsenin  de omuzunu sıvazlamamışsın.
Senin uyarıcı özelliklerini iyi tanımak gerekiyor.

Çaresizliği değil, kendini yaşayan ..SEN 
Seni gördüm, tanıdım ve yaşadım. Sen ruhuma iyi geldin. İflah olmaz hayatıma renk ve iyimserlik getirdin. Dahası  beni ÖZGÜR kıldın. Seni tanımak bana mutluluk getirdi. Sana çok şey borçluyum. Şunu iyi bildim ki sen insanın ve insan karakterinin ucuzlamasına  asla katkıda bulunmuyorsun.
Selam olsun sana ve senin ahlâkın üzere olana..!

İstanbul - 13.08.2001
http://sufizmveinsan.com