|
|
|
|
Bir
bakanlığının bütçesi, üç büyüklerde top koşturan bir
futbolcunun transfer bedeline eşit düzeyde olan Kıbrıs’ı ziyaret
nasip oldu yazın, tatil gerekçesi ile... Yani, böyle bir evrensel olgu!.. Hem de Hz. Resûlullah’ın “Ben dahi...” demesine karşın!... Onlara teklif edilmesi gereken şey, kullanabilecekleri bir araba vererek, cüz’i iradeleri ile nereye kadar gidebileceklerini göstermek olmalı ki, böylece evrenselliğin ne olduğunu daha iyi anlasınlar... Kıbrıs, ağustosta gerçekten çok sıcak oluyor, rağbet az olduğu için de burada kafa dinlemek verimliliğe ulaştırıyor. Bendeniz, bu tatil beldesinde dostlara durmadan bir şeyler anlatmaya çalıştım, onlar da Allah yolunda ilerleyen bu sade kervana iltihâk etmek için uğraş verdiler. Allah’ın lûtfunu acz içinde seyrettim. Hem gez, hem dinlen... Her tecelli de, kendi yönünde irade etsin. Olacak şey mi bu !.. Ama oldu... Dostlar namazlarını kıldı, denize gitti, çarşı pazar gezdi, bizler bir ara, hanımların alışveriş merakından azat edilirken, sahilde dinlenmeye çekildik. Allahuekber Allahuekber Ezan sesi duyulunca bakıştık. Yakındaki camiye ulaştığımızda saflar düzeliyordu. (Pardon, sadece tek bir saf vardı!.) Namaz bittiğinde, Hoca Efendi bizi çağırdı; Kendisine iletildiği için, “Ettehiyyatü’den sonra kalkmayışımızın” nedenini sordu. Temiz bir insandı ve iyi niyetli idi. İzah ettim. Bir başka sefer de ona ve topluma faydalı olabilecek kitapları hediye ettim. Sonra otelin internete bağlı bilgisayarından “Mürşid ve Şaki” isimli yazıyı print edip verdim. Emanetleri kabul ederken üzerinde durmasını, çarçur etmemesini rica ettim. Mütebessim bir cehreyle; Peki, dedi, emin olabilirsin.!
Ahmet F. Yüksel |
||
|
